Aşk'a Ve Sevgi'ye Dair Herşey . . .

SevgiOzel.Com

O nun Gözünden Gördün Kendini

Küçük kız, kendini bildiği günden beri annesinden
büyük bir şefkat görmüş ve ondan duyduğu sözlerle,
pamuk prensesten daha güzel olduğuna inanmıştı.
Ona göre; nur yüzlü ve badem gözlüydü. Bir tanecik
yavrusuydu her zaman. Ama ilk okula başlayınca işler
değişti. Arkadaşları onun hiç de güzel olmadığını, hatta
çirkin bile sayıldığını söylemekteydi. Küçük kız, ilk
önceleri onlara inanmadı çünkü herkes birbirini
kıskanıyordu. Ama bir kaç yılda gerçeklerle yüzleşti.
Annesinin bir pamuğa benzettiği yüzü, çiçek bozuğu
bir cilde sahipti. \”Badem\” dediÄŸi gözleri ise ÅŸaşıydı.
Vücudu da bir serviyi andırmıyordu. Demek ki, annesi
onu aldatmış ve yıllar yılı çekinmeden yalan söylemişti.

Genç kızın anne sevgisi, kısa bir süre sonra nefrete
dönüştü. Evlenme çağına gelmiş olmasına rağmen yüzüne
bakan yoktu. Üstelik de gözleri, bütün tedavilere rağmen
düzelmiyordu. Genç kız, doktorların gizlice yaptığı
konuşmalardan kör olacağını anladığında çılgına döndü
ve kendisini hâlâ çocukluk yıllarındaki ifadelerle seven
annesinin bu yalanlarına dayanamayıp evi terk etmeye
karar verdi. Fakat annesi, uzak bir yerde iÅŸ bulduÄŸunu
söyleyerek ondan önce davrandı ve kazandığı paraları
bir akrabasına gönderip, kızına bakmasını rica etti.
Genç kız bir süre sonra görmez oldu. Karanlık dünyasıyla
baş başaydı. Bu arada annesini hiç merak etmiyordu.
Yalancıydı annesi, ölse bile bir kayıp sayılmazdı.
Bir gün doktorlar, uygun bir çift göz bulduklarını
söyleyerek kızı ameliyat ettiler.

Ancak o, gözünü açtığında yine aynı yüzü görmekten
korkuyordu. Fakat kör olmak zordu. En azından kimseye
yük olmazdı. Genç kız, ameliyat sonunda aynaya baktığında,
müthiş bir çığlık attı. Karşısında bir dünya güzeli vardı.

Gerçekten de harika bir kızdı gördüğü. Yüzündeki
bozukluklar tamamen kaybolmuştu. Çok kemerli olan
burnu düzelmis, kepçe kulakları normale dönmüş ve
yaban otlarını andıran saçları, dalga dalga olmuştu.
Genç kız, yanındaki yaşlı doktora sevinçle sarılarak:
\”Sanki yeniden dünyaya geldim!\” dedi. \”Yüzümde hiçbir
çirkinlik kalmamış, estetik ameliyatı siz mi yaptınız?\”
YaÅŸlı doktor: \”Böyle bir ameliyat yapmadık kızım!.\”
diye gülümsedi. Annenin bağışladığı gözleri
taktık. Sen, onun gözünden gördün kendini!.\”

PEYGAMBER EFENDÄ°MÄ°ZÄ°N YOLUNDAN GÄ°T

Bir gün bir çocuk varmış. Çok kötü namaz nedir bilmeyen bir çocukmuş. Bir gün o çocuğa sormuşlar dinin ne diyae çocuk demiş ki bilmem demiş arkadaşları demiş ki senin dinin islam demiş sen benim dinimin islam olduğunu nereden biliyorsun demiş çocuk müslüman olan herkesin dini islamdır demiş.Ve akşam eve gidince annesine ve babasına sormuş benim dinim ne diye annesi ve babası demişler ki senin dinin islam demiş babası bundan sonra iyilik yap çünkü iyilik yapan iyilik bulur HZ. Muhammed hep iyilik yaparmış sende HZ. Muhammedin yolundan git olur mu yavrum hep HZ. Muhammedi örnek al tamam babacığım bundan sonra HZ. Muhammed i örnek alırım baba 2. gün arkadaşlarının yanına gitmiş ne oldu sana demiş bütün arkadaşları o da demiş ki HZ. Muhammed in yolundan gidiyorum onun gibi nurla doluyum onun kadar olmasam bile bende nula doluyum. sonra geleceği parlamış o çocuğu beş vakit namazını kılıyor ve tesbih çekiyordu ve hikaye burada bitiyor hoşkalın.

temizlik kampanyası

Okulumuzda TEMİZLİK KAMPANYASI diye bir yarış yapılıyormuş.En temiz sınıfa ve bu sınıftaki en temiz öğrenciye bir ödül verilecekmiş.
Bu yüzden artık sınıfımı okulun bahçesini çok temiz tutuyorum ve yerde çöp görürsem alıp çöp kutusuna atıyorum.Bu sadece okulda yapılan bir yarışma olsada evdee böyle davranıyorum.İki hafta sonra ödülü alan kişi belirlendi.Bu ben değildim.Ama genede üzülmedim.Çünkü gelecek ay bu yarışmanın tekrar düzenleneceğini duydum ve de çevremi temiz tutmaya devam ettim.

pollyanna

pollyanna 12-13 yaşlarında orta boylu kahverengi uzun şaçli iri gözlü daima gülen bir kızdı annnesi o çok küçükken ölmüştü onun egtimiyle babası ilgileniyordu onlar bereber çok mutluydular tek sorunların babasının işten çikarirmasıydı onların ihyiyaçlarını yardımseverler dernegi kaeşiliyordu pollyanna ve babası her şeye karşin çok eyleniyorlardı

bir gün pollanna nın babası çok hastalandı hastaneye kaldırıldı bir gece babasını ağırları arttı uyandıhında babası ölmüştü

o günden sonra pollyanna nın bakımıyla da yardımsever dernegin ilgilendi pollyanna nın bu dernekte çoksevdihi bir ablası varmiş bu ablası adı marry di marry abla onunla arkadaş olmauştu çünkü marry ablasının hiç coçuhu olmamaştibir gün mry.marry pollyanna ya bir soru sordu senin hiç akraban yokmu
ÅŸey…marry abla annem ben küçükken öldü babam londra da bir teyzemim olduhunu söylemiÅŸti
bu teyzeni adını biliyormusun
ewt miss polly harrington baban onu çok zengin biri olduhunu söylerdi ama bizle konuşmuyormuş
neden sizle konuÅŸmuyor
çünkü teyzem annemin babamla evlmesini istememiş annemde onun sözünü dinlememiş annem teyzemle görüşüyormuş ama babamı hiç sevmedihinden onunla görüşmüyormüş
teyzeni görmek istermisin
marry abla elnette çok isterim o benim teyzem kim bilir ne kadar güzel dir anneme benziyormu acaba
bunu gidince göre bilirsin
gitmemkmi mereye
teyzeni evine
ama nasıl
-dilersen tezyenr bir telgraf çakelimn seninle ilgili haberleri yazalım sanı yorum seni görmeyi sana baknayı çok istiyecekmitir
-oh… marry ablacıhım siz bir meleksizin
bir hafta sonra miss polly den beklenen mektup geldi mektumta şunlarb yazıyordu
“sayın marr whitr”
öncelikle bana bu tegrafı çektıhıiniz için teşekür ederim b.ben kız kardeşimi ailesiyle yıllardır küstüm onlardan pek haber alamıyordum .kendisini sevmememe karşi çok üzüldüm küçük yegenimin yalnız kalmasına rası olamam .pollyana yı en kısa zamanda gönderirseniz sevinirim trene benecehi zamanı bildirirseniz ben onu londra garı dan karşıların
“saygılarımla pol harringtan”
mar marryu elindeki mektupla pollyanna ya koÅŸarak-pollyanna bekledigim mektup geldi teyzen seni londra ya bekliyor
-çok mutluyum marry abla tayzemi görmek için sbırsızlanıyorum .sizleri çok özleyecehim
miss poll harrington o sabah mutfaga teleşlı girdi o gün haziranın biriydi pollyanna iki gün sonra harrington konagına geleçekti

MUTLU SON

alis harikalar diyarında

alis o gün çok neÅŸeliydi.ane ve babasıyla birlikte pikniÄŸe gitmiÅŸti. kocaman aÄŸaçların arasına örtülerini sermiÅŸlerdi.güzel meyveler,lezetli yemekler yiyorlardı.alis’in canı oyun oynamak istedi.-baba,saklanbaç oynıyalım mı?dedi.babası:-tamam,kızım.hadi,sakla.ben seni bulayım,dedi.alis,koÅŸup kocaman bir çalının arkasına saklandı.küçük bir aralıktan babasının onu aramasını izledi.beklerken uykusunun geldiÄŸini hissetti.alis tam uyuyacaktı ki beyaz bir tavÅŸan gördü.büyük adamlar gibi giyinmiÅŸ bir tavÅŸandı bu.saatine bakıp”geç kaldım!geç kaldım!”diyerek koÅŸuyordu.alis çok merak etti.tavÅŸan nereye geç kalmıştı acaba?bunu öğrenmeyi çok istedi.hemen tavÅŸanın peÅŸine takıldı.kocaman bir aÄŸacın gövdesindeki kapıdan tavÅŸanın içeriye girdiÄŸini gördü.alis de tavÅŸanın peÅŸinden içeri girdi.kendini upuzun bir koridorda buldu.çok ÅŸaşırdı.koridorda bi sürü kapı vardı.hepsi sımsıkı kapalıydı.sadece minicik bir kapı açıktı.alis eÄŸilip kapıdan baktı.rengarenk aÄŸaçların olduÄŸu bir orman gördü.çok güzeldi.orada olmak istedi.alis kapının yanında küçük bir ÅŸiÅŸe gördü.içinde rengarenk ÅŸekerler vardı.birini aldı.üzerinde”beni ye!”yazıyordu.alis dayanamadı ÅŸekeri yedi.birden küçülmeye baÅŸladı.küçüldü,küçüldü…o kadar küçüldü ki,o minicik kapıdn girebilecek kadar oldu.”keÅŸke bilmediÄŸim bir ÅŸeyi yemeseydim!ÅŸuraya bak!minicik oldum,diye düşündü.koÅŸarak kapıdan geçti.alis çok güzel bir ormana geldi.aÄŸaçların rengarenk çiçekleri,kocaman yaprakları vardı.

sen buna degermıydın

ilk defa turkiyeye geliyordum.hiç de dogru olmayan bir iÅŸi yapmaya gelmiÅŸtim.hayat kadınıydım.aksarayda çalşıyordum.orda takıldıgım restorantların birinde bi adamla karşılaÅŸtım.az sonra onun oranın patronunun oglu oldugunu ögrendim.onunla her gün uzaktan uzaga bakışıyorduk.bir süre sonra çıkmaya baÅŸladık.bir birimize öylesiye baglanmıştık ki,bir gün bile ayrı duramıyorduk.3ay sonra hamile oldugumu öyrendim.öylesine mutluydum ki,sevdıgım kiÅŸinin çocugunu taşıyordum.ama malesef çocugu aldırmak zorunda kaldım.ailesinin beni kabül etmeyeceyini biliyordum.bu çocugu dogurursam,çocugu benden alıcaktılar.bir daha da çocugumun yüzünü göremeyecektim.sırf o yüzden sevdiyim kiÅŸinin çocugunu aldırdım.4ay sonra sevqilim askere gitti.malatyaya.askere gittiyinden 2 ay geçmiÅŸti.artık dayanamıyordum.ona bile haber vermeden malatyaya uçak bileti aldım.her kes bana gitme,sen bir yabancısın,görüşme izni vermeyecekler dedi ben dinlemedim.uçaga bindim ve malatyaya gittim.ve onu gördüm.7 saat beraber geçirdik.ve geri döndüm.o kadar mutluydum ki.24 saat uyumama ma ramen hiç yorgunluk hiss etmiyordum.sevgimizin ölene kadar süreceyine kendimi kandırıyormuÅŸum meger.9 ay beraber olduk.ve ona öylesine baglanmıştım ki.bir gün beni askerden arayıp da her ÅŸey bitti beni bir daha arama dedi.ben yine de kendimi kandırmaya devam ettim.piskolojisi bozulmuÅŸ dedim.ne de olsa asker dedim.askerliyini bitirib istanbula döndü.yüz yüze konuÅŸmaya karar verdik.yine de ayni kelimeleri söyledi bana her ÅŸey bitti……… ben çektim gittim.ondan bir az uzak olursam unuturum,bu acıyı atlatırım diye düşündüm.ama malesef.hala da seviyorum.kokusu burnumda tutuyo.istanbula geri döndüyümde niÅŸanladıdını ve yazı dügünü olacagını duydum.yıkıldım. megerse biz hayat kadınlarının mutluluga, sevgiye bir aileye hakkı yokmuÅŸ.oysa ben onu her kesden her ÅŸeyden,canımdan bile çok sevmiÅŸtim.ama megerse ben onun gözüne bir o….. muÅŸum
göçük altında kalmış
kendimle halledemedigim o kadar çok hesaplaşmam var ki
kimsenin olmadıgı
karanlık bir köşe başında
yüzüme bakmadan öldürür
bütün paranoyak dürtülerim

LiSe (pLoToNiK) aÅžK

BEN & ZEYNEP
Ben yeni lise’ye gectim ve yeni arkadaÅŸlarım oldu cok güzel’di hepsi cok iyi’di ama sadece en cok zeynep’le cok iyi anlaşıyordum.

ZEYNEP’le cok iyi ve sıkı arkadaÅŸ olduk ben gittikçe yavaÅŸ yavaÅŸ ZEYNEPden hoÅŸlanıyordum.

ZEYNEP’i sevdÄŸim için ona cok yakın oldum ama hiç aklıma bile gelmedi onla dost alaçağı mı?

1′ay gecti ve ZEYNEP’e aÅŸk olmuÅŸtum

Bir gün okula cep telefonumu getirdim kendi numarasını vermek istedi ben aldım kaydetim numarasnı.

Ne zaman ZEYNEP’in yanında olsaydım arkadaÅŸlar herzaman derdi siz birbirize cok yakışıyorsunuz ve cıkıyonuzmu derlerdi bunlar derdinde ben cok mutlu olurdum sevdiÄŸim kiÅŸi bana yakışıyordu cünkü cok mutlu olmuÅŸtum..

ZEYNEP okula servisler gidip gelirdi ve onun servisinde benim ilk okulum buse aynı servisteydi

Buse sormuÅŸ birgün Barış’la cıkıyonumuz demiÅŸ ZEYNEP hayır demiÅŸ barış benim arkdaşım sadece demiÅŸ

vE bu konuyu ZENEYP’le konuÅŸmuyÅŸtuk ÅŸakacasına gel Barış senle cıkalım demiÅŸti BeNDE olur dedim ama bu konu ÅŸakaydı yani 1 hafta kendi kendimize AÅžKIM diyerek konuÅŸuyorduk ben cok mutlu oluyordum ÅŸaka bile diyince mutlu oluyordum sevdiÄŸim kiÅŸi bana aÅŸkım demesi.

ZEYNEP’i sevdiÄŸim için ona cok yakın oldum ama o beni hep dostu olarak biliyordu

Bir gün bana eski sevgilisinde cok ihanet ettiğini anlatı ve bana evleneceğim zamana kadar kimsele cıkmıyacam kimse güvenmiyeceğim demişti VE bu konuyu anlatmadan önçe yarın teklif edeceğimi düşünmüştüm AMa İhanet konusu anlatıkdan sonra vazgectim ben teklif edersem bana hayır diyeceğini biliyordum ama ben onu cok seviyordum
ama ooo bilmiyordu teklif etimde belki bana hayır deseydi onun yüzene bida bakamazdım ve teklifde ademedim
Birgün ferdi ZEYNEP’e teklif etmiÅŸti cok sinir olmuÅŸtum ve ZEYNEP hayır demiÅŸti ama ZEYENEP de onu seviyordu ama gine ihanete uÄŸrarım diye yok cıkmam diyodu

ferdi durmadan zorluyordu teklifi ve birgün sınıf duymuÅŸtu ferdi ZEYNEP’e teklif ettiÄŸini ve ZEYNEP’i rezil ediyorlardı.. ben karşı cıkmak istiyordum ama sınıf arakadaÅŸlarılada kötü olmak istermiyordum benim karşı cıkmam yanlıştı cünkü hiç kimse bilmiyordu ZEYNEP’i sevdiÄŸimi

ferdi ZEYNEP teklif ettikden sonra ZEYNEP herzaman ferdinin yanındaydı bana sadece gülümsüyordu ve nezaman ferdinin yanında gördüğümde sinir oluyordum ve nezaman onları birlikte görsem sınıftan cıkıyordum cünkü onları birlikte görmeye dayanamıyodum.

Bizim komÅŸunun kızı da vardı bizim okulda ismi seherdi seherle iyi anlaşıyordum ve yanında güzel bi kız vardı ismi ipek’di
Ä°pek’ten hoÅŸlanmıştım ve ona teklif etmeye düşündüm ama olmaz benim kalbim sadece ZEYNEP’e ait birisini severken birisinin kalbini kıramazdım teklif etmedim ipeÄŸe.

Neyse böyle geciyordu ben cok pişman olmuştum bana cok acı veriyordu

Ben sinirimi ferdi’den cıkarmak istiyordum arasıra ZEYNEP’in yanına gidip oturuyorudum ferdi yi kıskandırmak ve gelip bana biÅŸey demesi ama demiyor yha korkuyordu yada benle arasını bozmak istemiyordu ama ben tek hatasını bekliyordum onu dövmek için ama yok görmüyom tek hatasını görmiyom görmediÄŸim içinde deleniyordum.

Bizim sınıf en gevezeleri can ve batuhan dı.
can ve batuhan ZEYNEP cok üzüyorlardı ve cokta rezil ediyorlar ben de ZEYNEP kadar cok üzülüyordum ama bunları nedeni hep ferdi’di zeynep gine onla konuÅŸup gine yanına gidiyordu ne kendisini üzdüğünü bile bile ama bir gün gelecek ferdi ben den cok pis dayak iyicek yok bu sinirimi nasıl alaçağımı bilmiyom.

ZEYNEP den soÄŸuma calışyorum yok hayır olmuyo yapamıyom her derste oturup onu izliyordum ZEYNEP’i cok seviyordum yha

ZEYNEP cok gülüyordu ve o kadar da güzel gülüyordu ne zaman o gülseydi benim içim sıcak ve mutlu oluyordu onu güldürmek için herşey yapıyordum yeter ki sevdiğim gülsün ben ağlardım.
Arkadaşlarım bana cok değer veriyorlar dı cok ta sıcaklardı cok güzeldi ama ZEYNEP yanımda olmayınca ben göremiyordum değerleri sıcağı ve güzeliği.

ben zeynep’i cok seviyorum yha anlatamam var ya

AMA BEN BEKLÄ°YECEM ZEYNEP’Ä° HERZAMAN ELBET BÄ°RGÃœN ANLIYACAK ONU SEVDİĞİMÄ°
ANLADINDA DA HAYIR DESE BÄ°LE GÄ°NE SEVECEM
BU SAATE KADAR TEK TARAFLI SEVDÄ°M BUNDAN SONRADA TEK SEVERÄ°M.

Imkansiz Askim

Ben Finlandiyada yasayan bir kizim. Bundan 4 sene önce en yakin arkadasimla carsiya ciktik.. bir alisverismerkezinde gezerken yorulduk, bu oturaga oturduk. Karsimizdada bir oturak vardi ve iki tane siyah sacli erkek geldi oraya oturdular, burada herkez sarisin oldugu icin anladik onlarin finli olmadigini, ve ilk önce Türk sandik. Aradan 5 dakika gecti erkeklerden digeri bir kagit yazdi elime geldi verdi, önce cok sasirdim, terslemek istedim, neyse kagidi aldim ve kalktim ordan. Sonra yukariya gittik, kagidi okudum ve kagitta numarasi vardi ve beni ararmisin yaziyordu. Ilk baska sinirlendim kagidi yirttim. sonradan kagidi geri aldim arkadasim görmeden ve evde dusunup durdum arasammi diye. Bir kac hafta sonradan aldim kagidi mesaj yazmaya karar verdim. “Neden bana o kagidi verdin” diye yazdim, geri mesaj geldi ve dediki seni cok begendim diye, fince yaziyordu mesajda, tabi ben türkmü diye sormadim, sonra bir süre mesajlastik ve görüsmeye karar verdik. Ilk birbirimizi gördügümüz yere gittik ve oturduk. Ismimi falan sordu, sonrada nereli oldugumu sordu, bende Türküm dedim, sonra gülümsedi ve dediki bende Afganliyim. Tabi o türkce bilmiyordu, bende afganca bilmiyordum, aramizda fince konusuyorduk. Bir süre mesajlastik görüstük falan.

Bir kac ay sonra bana cikma teklifi etti, ben onu sevdigimden emin degildim, ve biliyordumki sonumuzda olamaz neden cikayimki, abimde duyabilirdi, zaten babam afganlilari hic sevmez, beni asla bir afganliya vermez, tek carem kacmak olacakti ilerde. Neyse düsündüm tasindim ve hayir dedim.

Ondan sonra gecem gündüzüm birbirine karisti, sonunda anladimki ben one deli gibi asik olmusum, onsuzlugu düsünemez olmustum, oda öyleydi, ne okula gidiyordu nede disari cikiyordu, arkadaslarina soruyordum napiyor diye, diyorlardiki kendini eve kapatti kimseyle konusmuyor, tabi bende bitmistim, ne okula gittim nede kimseyle konustum.

Bir süre sonra onu tekrar disarda gördüm, yanima geldi, dediki neden karsima ciktin sen, benim gözlerim doldu ve bana durmadan bagira bagira herkezin icinde cektiklerini anlatti, bende duramadim dedimki ben cekmedimmi sanki, bende seni sevdim ama olamayiz biz birlikte, sen baska ülkelisin ben baska ülkeliyim.

Bana dediki ask her engeli asar, ve elini uzatti bana ve dediki ” ben seni hic bir zaman birakmam yeterki evet de bana, seni sevmeme izin ver” bende dayanadim ve seni seviyorum dedim.

3 sene boyunca ciktik, o kadar güzel günlerimiz olduki, spor salonuna gidiyorduk beraber, benim staj yaptigim yere geliyordu ama tabi askimiz gizli oldugu icin kimsenin yaninda sevgili gibi duramiyorduk, hep kacamaklarla görusuyorduk.

Bir gün bana bir mesaj yolladi, Ayrilmaliyiz dedi, ben o mesaji gördügümde soka girdim, neden diye sordum, dediki artik yapamyorum yoruldum hemde cok, dedim sen benimle sonuna kadar gelmeyecekmiydin, dediki öyleydi ama yapamiyorum daha fazla, benden bu kadar.

O mesaji beni bitirmisti, geceler gündüzler agladim, annem diyordu neyin var senin neden agliyorsun ne oldu, anneme anlattim sonunda.

Bir kac gün sonra aldim elime ilaclari ictim, Allahima dua ettim uyanmayim diye, ama olmadi, geri uyandim..

benim icin yasamak bostu artik, hic birsey yapmak istemiyordum, birde onun baska bir kizla cikgitini duydum.

Tam 15 ay sonra ayni okulda okuyorduk, onu hergün görüyordüm, ve hic unutamamistim, bir gün bana msj yolladi tekrar, dediki göruselimmi, bende merak ettim ne dicek ve görustuk.

Dedim neden ciktin karsima sen, ne istiyorsun, dedi affet beni hata yaptim, dedim sucum yokken beni biraktin, sonra nedenini anlatti bana… dediki buradaki yabancilar ögrenmis bizim ciktigimizi ve benim babama söyleyeceklermis, buda onlara öyle birseyin olmadigini inandirmak icin ayrilmis benden, tabi sordum ben neden bunu bana söylemedigini, dediki sana sorun gelmesini istemedim, benden nefret edersen daha kolay olur hersey dedi.

Benden özür diledi ve dediki artik ne sorun olursa olsun beraber hallederiz affet beni, dedim sen baskasiyla cikmiyormuydun, dediki o benden nefret etmen icindi, ben kimseyle cikmadim senden baska dedi,

Affettim onu ve simdi 5 aydir cikiyoruz yine, tam 5 senedir taiyorum onu ve herseyden cok seviyorum. Tek sorunumuz ben türküm ve o afganli, onun ailesi beni istemiyor, benim ailemde onu istemiyor, Allahim yardim etsin bize. Biz yemin ettik söz verdik birbirimize, ya onunla yada kara toprakla giderim ben!!

dayanamıyorum hasretine

Nedenini bilmediÄŸim bir arzuyla bugün her günkünden daha çok istedim yanımda olmanı.Kolay deÄŸil sensiz olmak,içinin yarasını boÅŸ tutmak… Kolay deÄŸil her sabah bir martı sesiyle irkilmesi bu yoksul bedenimin.
Ancak bu ayrılığın bir süreliğine oluşu, teselli dolduruyor yüreğime. Her ne kadar bu sürenin uzunluğunu bilmesekte sonunu bilmek umutlandırıcı. Zaten her şey umut edebilmekle başlamadı mı? Seni düşünüpte kendimi kaybettiğim vakitlerin anısına yazdım bu mektubu sana. Bazen otobüste iki sevgilinin başlarını yaslayıp uyurkenki rahatlığında. bazen sokakta babasının elini tutan bir çocuğun gözlerindeki güvende bulurum seni. Bir kuş hafifliğinde sana akar yüreğim, yokluğunda yok olmaktan korkarak. Yaşadığı anıları anlatırsa sana gözyaşlarınla yıka yaralarımı ya da hiç bekletmeden uçurduğumuz çocuksu uçurtma. Bizi bekliyor sessiz ve ıssız parklar ve seni bekliyor gölet olmuş bir nisan yağmurunun çocuğu hadi gel artık
DAYANAMIKYORUM HASRETÄ°NE…